Burundi #1 – 2 vingers in de lucht!

We hebben moeite het paradijselijke Kipili achter ons te laten. Als we ons na een week weten los te rukken uit een ritme van luieren, lezen, zwemmen, zonnen, duiken, slapen en héél lekker eten ligt er flink stuk ruraal Tanzania voor ons. Een dirt road die varieert van slecht tot heel slecht, afhankelijk van de regen en de hoeveelheid voorgangers, brengt ons uiteindelijk in een kleine 3 dagen in Kigoma, Tanzania’s grootste havenstad aan de oever van het Tanganyika meer.

De slavenkaravanen die de Arabieren enkele honderden jaren geleden realiseerden door het huidige Tanzania kende zijn aanvang (of eindpunt?) in Bagamoyo, voor de kust van Zanzibar. Via het centraal gelegen Tabora, was Ujiji (6km ten zuiden van Kigoma) het andere uiterste van deze route. Het was in Ujiji, waar Livingstone en Stanley elkaar ontmoetten en waar laatstgenoemde zijn befaamde ‘Dr. Livingstone, I pressume’ uitsprak. Een monument met een (door ons geweigerde) toegangsprijs herinnert hier aan.

IMG_2718
Impressive!

In Kigoma kamperen we op Jakobsen Beach, een paar kilometer buiten de stad. Een oude Noorse expat runt hier een guesthouse met een kleine campsite. De campsite wordt permanent bewoond door een flinke groep Vervet Monkeys en een paar bijna knuffelbare zebra’s. De mannelijke apen dragen een stel indrukwekkend grote, hemelsblauwe testikels met zich mee, tegen het fluoriscerende aan. Pas later leren we dat die kleur alleen bij sexuele opwinding getoond wordt, en dus dat we in retrospect getuigen zijn geweest van een 3 dagen durende orgie. Het is echter het strandje, een paar stappen naar beneden van de campsite, dat imponeert. Het is simpelweg perfect. Een klein baaitje van het Tanganyika meer huist kraakhelder water, tientallen meters ín het water sta je nog steeds pas tot je middel en tegen de avond krijg je een schitterende zonsondergang voorgeschoteld. Terwijl de vissersbootjes rustig terugtuffen naar hun haven zakt de zon aan het einde van onze infinity pool achter de Congolese bergen die een soort oranje-roze nevel aannemen. En in de ochtend kun je er heerlijk nakend poedelen, wat er komt werkelijk niemand!

Onze privé-baai. Jakobsen Beach, Tanzania
Onze privé-baai. Jakobsen Beach, Tanzania

De weg naar Burundi leidt ons de bergen in. We komen terecht in een wereld van in mist gehulde bergweggetjes die de lokale bevolking op hun fiets beslecht. Het is overduidelijk de ideale voedingsbodem voor bananen en ananassen, dat verraden de manshoge voorraden op de vele marktjes. En dan zijn we in Burundi, het land dat vooral het nieuws weet te halen vanwege haar ‘instabiele veiligheidssituatie’.

De weg houdt hier letterlijk op. Wat overblijft is een rode klei massa die ons uiteindelijk in een klein bergstadje brengt waar we onze papieren in orde kunnen maken. Door een kleine dwaling van de navigator staan we opeens midden op de markt met onze lompe auto. De gigantische mensenmassa slokt ons vrijwel direct op en we kunnen niet voor- of achteruit. Onderwijl hard ‘merci!’ roepend (en een beetje schaapachtig lachen) schuift men de handelswaar voor ons aan de kant. Burundi is met haar noordelijk buur Rwanda het enige Francofone land in Oost-Afrika. Daar ons Frans slechts een petit peu acte de presence geeft is het vooral handen en voeten werk. En dus die schaapachtige lach, essentieel. Langzamer dan stapvoets rijden we uiteindelijk voorbij de tomaten, geiten, kippen, mango’s en tal van ondefinieerbare hopen. Dit hadden we op de Albert Cuyp niet moeten proberen.

Subtiele overgang
Subtiele overgang

We rijden naar Bujumbura, de hoofdstad van Burundi, langs de steile oevers van nog steeds hetzelfde Tanganyika meer. De potholes winnen het hier procentueel ruim van het wel aanwezige asfalt dus onze gang is langzaam, maar het hindert niet. Dicht beboste hellingen met palmbomen gaan hier naadloos over in het blauwe zoete water, een ongewoon mooi gezicht.

 Burundi, en Bujumbura in het bijzonder brengt een wat ambivalent gevoel met zich mee. De hoofdstad is met haar brede avenues en uitnodigende laagbouw een voor het oog prettige stad. Het huist aantrekkelijke restaurantjes en overal zijn croissantjes en echte Vlaamse frieten te vinden, een overblijfsel van haar voormalig bezetter. De mensen zijn vriendelijk, geïnteresseerd en de kleine conversaties zijn leuk voor ons Frans. Tegelijkertijd rijden VN-wagens, grof bewapende militairen, Rode Kruis convooien en allerhande NGO terreinauto’s en masse over deze zelfde avenues. Langs de hoofdweg komen we verscheidene borden van vluchtelingenkampen tegen en ook een groot bord van ‘Warchild Holland’, hier hadden Marco B. en Ali het dus over. Het land is verscheurd en herstellende van een langdurige burgeroorloog. Nieuw geweld, in de aanloop naar de presidentsverkiezingen media dit jaar, dient zich al weer aan. Hoewel we ons veilig wanen op straat geeft het machtsvertoon en de voorkennis ons bezoek een argwanend randje, ‘als dit maar goed gaat..’. Burundi heeft ons verrast met haar schoonheid, de wegen door het land zijn als door schilderijen. Bujumbura daarentegen gaat na 2 dagen wat op je zenuwen werken.

Zenuwachtige vrolijkheid op Bujumbura's strandje
Zenuwachtige vrolijkheid op Bujumbura’s strandje

Een nachtelijke schietpartij op de stoep van ons hotel voedt onze onrust en we besluiten na een crêpe banane en heerlijke cappuccino vaart te maken richting Rwanda, zo’n 150km naar het noorden. We gaan de olifant in de kamer die Rwanda heet, de genocide, zo lang mogelijk proberen te negeren en kijken uit naar de thee- en koffieplantages, de duizenden heuvels en miljoenen lachende gezichten.

Dank voor alle leuke, passende, spontane en lieve reacties op deze website en Facebook, waarderen we enorm en het is leuk de betrokkenheid te ervaren!

9 thoughts on “Burundi #1 – 2 vingers in de lucht!

  1. Wat een heerlijk verhaal weer, godverdomme wat ben ik jaloers op jullie avonturen! Heb zin om er deel van uit te maken, boeken die tickets 😉 veel liefs xx

  2. lachu hoor, eindelijk een beetje spanning in de “tent” na dat eindeloze relaxen, en natuurlijk maar weer lekker door genieten…………, enjoy!!

  3. Lieve Puk en Arjan,
    En weer een prachtig verhaal, zit het ook een beetje met zweet in mijn handen te lezen, wat een ervaringen allemaal! Prachtig maar ook heel spannend.
    Kijk onwijs uit naar onze ontmoeting.
    Liefs vanuit een koud Maarssen

  4. opnieuw fantastisch mooi verhaal met passende foto’s! Door de manier van schrijven kunnen we hier in NL ons toch beetje proberen voor te stellen hoe daar is. Kijk weer uit naar t volgende verhaal van jullie avonturen. Liefs!! Ps Arjan, zo met die krullen herken ik je weer;)

  5. Lieve Ar en Marijn, Wat een fantastisch verhaal weer en wat een tegenstrijdigheden van het paradijselijk Kipili met de hoofdstad van Burundi. Maar dat maakt het juist zo bijzonder zo’n reis. We kijken weer vol verwachting uit naar jullie volgende belevenissen.
    Liefs René en Margareth

  6. lieve luitjes,

    wéér een mooi verhaal met spannende, maar vooral ook super-vette ervaringen! Met name die foto van Marijn op dat Bounty-strandje en een zebraatje onder jullie handdoekjes spraken erg tot de verbeelding….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *