Mozambique #1 – Racen met Bromsnor

De agent in het wit gesteven overhemd heeft ons middels een ferm handgebaar naar de greppel van de dirt-road verwezen. Geroutineerd overhandigt Marijn al onze papieren; paspoorten, rijbewijs, verzekeringsbewijs en carnet de passage. Als gebruikelijk wachten we het uiterlijk vertoon af waarmee alles wordt nageplozen. Dat onze documenten in het Nederlands of in Engels zijn lijkt de uitsluitend Portugees sprekende politiemacht niet te hinderen.

Dan verschijnen de mannen in het grijs/groen aan ons raampje. Bij elke controle buigt zich niet alleen de wit geklede ‘traffic’ politie zich over onze voortgang maar zijn ook de grijs/groene mannen van de partij. Vermoedelijk dienen zij het leger, of is het marechaussee, of….? Hoe dan ook, ze zijn met velen en mét mitrailleur. Dus wij zijn zonder uitzondering vriendelijk. Na ons vrolijke “Olá! Como está?” houdt ons Portugees op en begint het onafgebroken schaapachtig lachen. De meest indrukwekkende van het stel priemt met wijs- en middelvinger in de eigen ogen om vervolgens met deze twee vingers onze kofferbak aan te duiden. Aha, hij wil wat inspecteren, dat begrijpen we. Gedwee stap ik uit en open de kofferbak.

Stof, stof, stof...
Stof, stof, stof…

Daar staan we dan. Langs de kant van een luchtpijp-tergende, stoffige weg in het onherbergzame noorden van Mozambique. De onvergeeflijke zon brandt op de huid van mijn voeten en ik hoor Marijn vanaf de voorstoel zuchten. Al ruim 20 minuten ben ik bezig om elke doosje, elke bakje te openen wat de grote grijs/groene meneer met zijn twee vingers aanwijst. Zijn grote gestalte zorgt weliswaar voor enige schaduw, maar erg op mijn gemak ben ik niet. De grijs/groene pet lijkt wat te klein waardoor zijn wenkbrauwen met een extra frons omlaag lijken gedrukt. Onder deze donkere blik gaat een volle snor schuil, die hij – daar ben ik van overtuigd – enkel en alleen uit intimiderend oogpunt niet afscheert. Net wanneer ik hem overweeg te vragen waarnaar hij op zoek is, buigt hij zich voorover om aan onze knoflook voorraad te snuffelen. Zijn AK-47 tikt hard tegen de achterklep, maar ik besluit om het kleine krasje wat ontstaan is niet nader te benoemen.

Wanneer ik op verzoek het afwasteiltje wat verschuif slaat de stemming om. Achter het teiltje staat een kleine houten jeep, als souvernir in Malawi gekocht. Mijn grote buurman snuift en nadat ik zijn grote vragende ogen met een knik beantwoord pakt hij met zijn twee kolenschoppen ons speelgoedautootje op. Zonder aarzeling begint met het jeepje rondjes te racen over onze achterklep. Breedlachend en ‘vroem-vroem-vroem´ roepend probeert hij gedurende enkele minuten zijn rondetijden te verberen. Als hij even opkijkt en mij met stomheid geslagen ziet toekijken beseft hij opeens de ernst van de situatie. We lachen beide nog wat ongemakkelijk, waarna hij alle betrokkenen rond onze auto sommeert direct alle papieren terug te geven. We horen nog een beschaamd ‘Obrigado’  en ‘Boa viagem´ en mogen dan vertrekken. De daaropvolgende 10 km rijden we in stilte, met onze monden open..

Lizard Island, Lake Malawi
Lizard Island, Lake Malawi

Met Mathijs en Anouk hebben we het zuiden van Malawi tot in detail uitgeplozen, heerlijke weken van ontspannen reizen, braaien en borrelen. Een half woord genoeg en nooit een onvertogen. Nadat zij het ondernemende deel van onze reis voor hun rekening hebben genomen door zowel in Dedza, Zomba als Mulanje naar boven te klimmen, konden we gevieren voldaan uitrusten in Cape Maclear. En nadat we ze in de hoofstad van Malawi weer hebben achtergelaten zijn we in een kleine 4 dagen van Lilongwe naar Pemba gereden, in het verre noordoosten van Mozambique. We hebben nog 4 weken voor de boeg. En hoewel we beseffen dat dit an sich al een ongekende luxe is voelt het in alle eerlijkheid al een beetje als aftellen, het einde van deze schitterende reis is in zicht. We richten ons langzaam weer op Nederland. Kijken wat vaker op nos.nl en hebben contact gehad met Ziggo.nl over het kabelabonnement. Nieuwe afspraken worden gemaakt en er is weer contact met werkgevers. Maar het is nog niet gedaan, morgenochtend om 03.30u vertrekken we met een busje richting Ilha do Ibo, het hoofdeiland van de Quirimbas Archipel. Tot snel, tot over een maandje!

...

10 thoughts on “Mozambique #1 – Racen met Bromsnor

  1. Haha, Mozambique ten voeten uit!! Heb je hem het autotje gegeven of niet? Ik ben gisteren thuis gekomen: Uganda ook zeer bijzonder! Kampala verkeer-OMG!!!Hebben jullie daar ook gereden??
    Veel plezier nog….er zijn mensen hier die erg naar uitkijken dat jullie weer terug zijn!
    Wij hebben jullie “Kampeerburen in Lilongwe” nog gezien bij Mua de volgende dag!!

  2. Lieve kids, weer bijzonder en mensen blijven mensen of “kinderen”viola’s we weerbhebben kunnen lezen.
    Zal zo onwaarschijnlijk blij zijn om jullie over vier weken weer in de armen te sluiten, dat kunnen jullie je nauwelijks voorstellen. Maar….geniet van de laatste weken. Fijn dat het met a&m zo leuk en gezellig is geweest.
    Liefs

  3. Ik had het hem helemaal verrot gescholden! Gvd een krasje maken op je auto. Had hem (uiteraard beleefd) gevraagd om er op zijn minst klein gaatje in te schieten, dan was je verhaal compleet geweest haha.

    Tot snel!

  4. Hahahaha, mijn hemel, ik zou echt in lachen uit zijn gebarsten bij meneer Bromsnor en z’n kleutertrekjes ;)!!

    Nog eventjes, geniet van de laatste weken!!

    Liefs uit het nu grijze Nederland!

  5. Toppers! Wat hebben we een fantastische tijd samen gehad! Het was helemaal super! En is dat auto’tje uit Dedza toch nog ergens goed voor geweest.. gelukkig dat jullie er niet nogmaals langs zijn gereden 😉
    Wij genieten nog even van een malawi gin -tonic in Mabuya camp, helaas dit keer wel zonder foute hitjes, ritmische vingerknipjes en jullie aanwezigheid!
    Over een klein maandje proosten we weer gezellig samen!
    Enjoy Mozambique!!!

  6. liebe freunden,

    jaja, een maandje klinkt voor jullie weinig, maar is meer dan mijn héle zomervakantie, hoor;) Maar ook ik voel het wel als aftellen, en vind het reuzegezellig om jullie straks weer in NL “te hebben”! Maar uiteraard voor de laatste weken nog heeeeeeel veel plezier!!! ennne Marijn, pas je op dat je niet door het afvalputje zakt…;) wat ben je slank!!!!

    dikke kus

  7. Vroeg vroem…. Bijna terug! Wat een leuk verhaal weer! Zeker nog even genieten, ziggo kan wachten ;). De katten maken het goed. Dikke kus Willemijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *