Marokko try-out

Spaanse inefficiëntie, Marokkaanse diversiteit en Franse ‘Campeurs

Na een paar lange dagen op de Europese tolwegen meldden we ons om klokslag 11.00uur aan de achteringang van de Lidl bij afslag 112. Carlos zou daar, zo was ons verteld, kaartjes naar Marokko verkopen. Verhip, dat bleek te kloppen, weliswaar niet meer achter de Lidl, maar we zaten er niet ver naast! Marokko staat bekend om haar droge grond, dus voor de oversteek nog even een natje ingeslagen, net als de rest van de aanwezigen bij afslag 112.

Waar we aan Marokkaanse zijde wat Afrikaanse efficiëntie hadden ingecalculeerd, bleken de Spanjaarden niet te overtreffen. Een 3-tal simultaan afmerende ferries spuugden vlak voor onze beoogde vertektijd hun gezamelijke inhoud zo op het 1-baans weggetjes dat ons naar de boot naar Marokko zou moeten leiden. Aan Marokkaanse zijde niets dan grootsheid en leegte. En een scala aan mannen in uniform.

Overtocht

En zo kwam het dat we ons in totale duisternis op een Marokkaanse snelweg bevonden, op weg naar.. Ja, waar naartoe eigenlijk? Uiteraard hadden we onze tank nagenoeg leeg gereden in Spanje, uiteraard rekenen we op een taxfree zone met ettelijke pinautomaten in de haven en uiteraard hadden we in de avonduren verlichting op de wegen verwacht. Een uit de duisternis opdoemend tankstation en een sea-side hotel op onze GPS maakten een geslaagde eerste Afrikaanse dag.

 We vervolgden de volgende ochtend onze weg naar het zuiden vanaf Asilah. Via Rabat landinwaarts richting Ouzoud alwaar onze werkelijke tour zou gaan beginnen. Hoewel mooi geasfalteerd en dito bewegwijzerd toch wat frictie tussen navigator en chauffeur zo ergens rond Beni-Mellal. In Ouzoud maakten we kennis met onze bevlogen reisleiders en de 2 andere 4WDs waarmee de trip zouden maken. Na een wat onwennige eerste nacht zo boven op de auto de volgende ochtend op veilig asfalt weggereden.

Waar wij ons in hadden gesteld op een rustige eerste dag met idyllische bergweggetjes over de Atlas, veranderde plotsklaps de sfeer in de auto toen een alternatief weggetje werd waargenomen. Een korte inventarisatie over de portofoon leerde dat alle andere auto’s dit wél zagen zitten. Met het zweet overal, de bilnaad als origine, volgde een urenlange tocht langs afgronden en door rivieren waarbij de auto afwisselend schudde door de ondergrond en dan weer door haar passagiers welke het uitkraaiden van pure doodsangst. Niets idyllisch, niets weggetjes. Enkel wat stenen die door willekeurig passerende ezels tot een soort van doorgang  waren getrapt. We hebben die nacht slecht geslapen.

Een enerverende tocht over het resterende Atlasgebergte besloeg de daaropvolgende 2 dagen. We sliepen bij een gevoelstemperatuur van -20C° op 2500m hoogte en reden passen die al dan niet terug te vinden zijn op GPS of kaart. De auto hield zich fantastisch op dit moeilijke terrein, waarbij we werkelijk elke steen op de weg verdachten van een potentieel geweldsdelict jegens een van onze banden. Daar waar de overige 4WDs driftig schakelden tussen hoge gearing, lage gearing en alles daar tussenin, vonden wij het heerlijk rijden in onze automaat. Alleen dat starten.

Op volstrekt willekeurige momenten hadden wij een startprobleem. Dat had niets te maken met de positie of de ondergrond, niets te maken met of we wel of niet volle accu’s hadden, en niets te maken of het nou koud of warm was. Volstrekt willekeurig bleef het af en toe stil, tot onzer grote ergernis. Gelukkig was daar de man met de hamer die ons elke keer weer aan de praat kreeg.

Na 3 dagen reizen veranderde het terrein, de woestijn diende zich aan. Waar het aanvankelijk bleef bij lege vlaktes met gravel en stenen bezaaid, openbaarde zich aan de horizon de eerste palmbomen en bijbehorende fata morgana. De eerste heuse zandduinen werden in colonne overwonnen en een jubelstemming was voelbaar. Er zou immers die nacht onder de blote sterren hemel worden geslapen in een typische Sahara setting. De tent stond fier, de wijn bleek reeds ontkurkt en er werd nog een vluchtige geïnteresseerde blik onder elkaars motorkap geworpen. Totdat.

Totdat er een godvergeten hel losbrak. Voor we het goed en wel doorhadden werden met we met windsnelheden tot zo’n 100km/uur door niets dan zand gegeseld. Marijn hing direct met volle overtuiging aan de tent. Deze stond uiteraard zo gepositioneerd dat met open luiken een maximale zandopbrengst kon worden gerealiseerd in onzer beide slaapzak. Arjan liep met zanddoorlopen ogen in paniek rond de auto, huilend om het feit dat de ramen nog openstonden en dus een nieuwe zandduin op het dashboard. Met een halfopgeklapte tent, 2 kuub zand in onze gelederen en groot licht bumperkleefden we 1,5 uur lang naar het dichtstbijzijnde dorpje. Wederom slecht geslapen.

Desert camp set up

Na het aantikken van de zwaar bewaakte grens met Algerije, begon het werkelijke genieten. Een 1000-in-1 (hotel)overnachting net voor Mhamid en vervolgens alleen maar mul zand met ogenschijnlijk kleine heuveltjes. Heerlijk geploeterd, vastgezeten, toeren gemaakt, vastgezeten, losgetrokken, geploeterd en weer zand gehapt. Ook in dit terrein deed de Toyota het geweldig. De groep bleek het unaniem eens te zijn over onze domme gewichtsverdeling, ons overschot aan recovery materiaal en over de zinloosheid van een achterbumper, maar wij hebben dit als terechte jaloezie afgedaan.

We hebben het gehad over Spaanse inefficiëntie, Marokkaanse diversiteit, maar de Franse Campeur is onderbelicht gebleven. Na de 2 laatste dagen ‘asfalt’ bereikten we tegen de avond Marrakech, camping Le Relais. Waar we ons hadden ingesteld op een rustige laatste nacht op een eveneens rustige stadscamping, bleken we te zijn aangekomen in het Hof van Eden.

Door heel Marokko rijden, ongeacht het seizoen, ongelimiteerde hoeveelheden campers rond. Zonder uitzondering bestuurd door een grijzende, gebruinde man in een mouwloos hemdje, met dito vrouw naast zich. Laatstgenoemde zit steevast te sudokuen, danwel te breien op de troon naast de chauffeur, mét het hondje op schoot. Ik noem het een camper, maar bij nader inzien dekt dit niet de lading. Het gaat hier om uiterst geavanceerde mobiele eenheden, die zich in de nabijheid van soortgenoten te pas en te onpas kunnen ontpoppen tot gated communities, niet gehinderd door een gebrek aan schotelantennes en andere gadgets.

Wanneer deze, veelal Franse, globetrotters het einde van hun overwintering voelen naderen, trekken zij zich terug om in gezelschap van lotgenoten nog even bij te komen en na te borrelen: welkom in het Hof van Eden. Een camping overspoeld met oude vellen die elkaar overdag kippig keuren in het door incontinentie vergeelde zwembad, om vervolgens klokslag 18.00u het camperdeurtje achter zich te sluiten en de schotel uit te klappen. ’s Nachts volgen nog 2 wandelingen door het onvermijdelijke plas-tabletje en de volgende dag herhaalt zich dit ritueel. We hebben dit gezien, en het bestaat echt.

Onze oefentrip liep op zijn einde en na een wederom ergerlijke terugtocht over de Straat van Gibraltar hebben we nog een aantal dagen kamp gemaakt in Cordoba. We kijken terug op een zeer geslaagde oefentrip. We hebben enorm genoten van het reizen met onze Toyota, die al onze verwachtingen heeft waargemaakt (hier noem ik bewust niet dat we in Frankrijk nog de wegenwacht hebben moeten bellen). Met nog een klein half jaar voor vertrek hebben we een flinke lijst aan nog te organiseren dingen, maar bovenal heel veel zin in 12 oktober, de dag van vertrek!

Kijk hier voor de foto’s!

8 thoughts on “Marokko try-out

    1. Bizar smal, en die lage overhang ook ;)! Het hotelletje staat in de agenda, laten nog even weten wanneer we in de buurt zijn.. Gr!

  1. Toyota… Yeah! 🙂 bette trip al zeg! Kan alleen maar moeilijker, frusterender en vooral veel mooier worden! 🙂 Tizaonana! We zullen elkaar zien! 😀

  2. Leuk verhaal jongens! Erg grappig geschreven! Wij hebben zondag ook lekker ge-offroad-cursust. In Oss, een aanrader, superleuke cursus, maar voor jullie misschien wat te makkelijk na de Marokko ervaringen. Gr, Tom & Veron

  3. Amazing stories ..!
    Binnenkort hoop ik zelf weer naar Afrika te gaan met mijn Cruiser80. Ben net terug van 3 jaar Egypte Sinai Jordanie.
    Let’s get in touch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *